EL LAUREL، هندوراس / LA LAGUNETA، گواتمالا – چهار پسر ماریا بونیلا و استبان فونس همگی سفر خائنانه به شمال را آغاز کردند، یکی از آنها 10 ساله بود و زندگی یک مهاجر غیرمجاز در آمریکا را به یک کشاورز قهوه در آمریکای مرکزی ترجیح داد.

«اگر مادرم را نداشتم، به آمریکا هم می‌رفتم، آنجا بهتر است. در اینجا، هیچ کس حلال نیست.

قهوه برای بسیاری از صدها هزار کشاورز آمریکای مرکزی که دانه های لطیف عربیکا را برای بهترین زمین های دنیا تولید می کنند، هزینه ای ندارد. آنها به طور فزاینده ای تسلیم می شوند و بخشی از جریان مهاجرت گسترده تر به مرز ایالات متحده و مکزیک می شوند که داده های ایالات متحده نشان می دهد امسال به رکورد بالایی رسیده است.

بحران قهوه در آمریکای مرکزی

فرانسیسکا هرناندز، 48 ساله، به رویترز گفت که حدود یک دهم از 1000 کشاورز قهوه در دهکده او در لالاگونتا در جنوب گواتمالا امسال به ایالات متحده رفته اند. آنها شامل پسر 23 ساله او می‌شوند که در مکزیک در حالی که تلاش می‌کرد به مرز ایالات متحده برود، علیرغم پرداخت 10000 دلار به یک کایوت یا قاچاقچی افراد، دستگیر شد.

او سرانجام در فوریه امسال از مرز عبور کرد و اکنون در رستورانی در اوهایو کار می کند و ماهیانه حدود 300 دلار به خانه می فرستد.

به گفته گروه بین دولتی SICA، با نوسانات ثروت در بخش قهوه، که تقریباً 5 میلیون نفر در منطقه – تقریباً 10٪ – برای زنده ماندن به آن متکی هستند، به طور دوره ای از بخش هایی از آمریکای مرکزی افزایش مهاجران رخ داده است.

با این حال، طبق مصاحبه‌هایی که با حدود یک دوجین کشاورز در سراسر منطقه، روسای یک موسسه قهوه منطقه‌ای و سه موسسه ملی قهوه به‌علاوه یک مدیر اجرایی در یک انجمن بین‌المللی قهوه مستقر در ایالات متحده انجام شد، امسال بسیار ویران‌کننده بوده است.

کشاورزانی که چندین سال از کاهش قیمت‌های جهانی و از دست دادن کسب‌وکار به برزیل زیان‌ها و بدهی‌های خود را جمع‌آوری می‌کردند، اکنون گرفتار تجدید حیات ویرانگر «رویا» یا بیماری زنگ برگ قهوه شده‌اند.

این پاتوژن قارچی با رطوبت شدید ناشی از طوفان های اتا و آیوتا که در اواخر سال 2020 در آمریکای مرکزی رخنه کرد و محصولات کشاورزی را از بین برد و صدها هزار نفر را آواره کرد، احیا شده است.

رنه لئون گومز، دبیر اجرایی PROMECAFE، یک شبکه تحقیقاتی منطقه‌ای که توسط مؤسسه‌های ملی قهوه آمریکای مرکزی تشکیل شده است، می‌گوید: «وقتی قهوه خوب کار نمی‌کند، در آن زمان شاهد مهاجرت‌های بزرگ از هندوراس، السالوادور، گواتمالا، نیکاراگوئه هستید.

تولید در این منطقه، جایی که دست چین کردن قهوه برای بسیاری روشی برای زندگی است، 10 درصد از اواخر سال 2017 کاهش یافته است و انتظار می رود در فصل پیش رو کاهش بیشتری پیدا کند. این بدان معناست که بازار جهانی قهوه بیشتر به تولیدکنندگان انبوه و مکانیزه مانند برزیل وابسته خواهد شد و در صورتی که آب و هوای شدید محصولات این کشور را تحت تأثیر قرار دهد، به طور فزاینده ای در برابر افزایش قیمت آسیب پذیر خواهد شد.

لئون گومز گفت که تصمیم کشاورزان برای مهاجرت به شمال آخرین راه حل است. او افزود که آنها سال هاست که با ضرر تولید می کنند و اغلب در مزارع بزرگتر نیز کار می کنند تا زندگی خود را تامین کنند.

بحران قهوه به سمت شمال

موسسات تحقیقاتی و سلامت (healthline-pt) می گوید که آنها در سال مالی گذشته که در 30 سپتامبر خاتمه یافت، 1.7 میلیون دستگیری در مرز با مکزیک انجام دادند که بالاترین رقم ثبت شده است. این میزان در سال 2019 دو برابر و بیش از چهار برابر رقمی بود که در سال گذشته در زمان اعمال قرنطینه COVID-19 مشاهده شد.

CBP مهاجران را بر اساس نوع شغل تفکیک نمی کند، اگرچه جدیدترین داده های مهاجرتی که توسط موسسه قهوه هندوراس (IHCAFE) به طور انحصاری به رویترز داده شده است، نشانه هایی از اعداد مربوط به آن را نشان می دهد.

این موسسه با بررسی 990 کشاورز قهوه هندوراسی دریافت که در سه ماه مهاجرت محبوب در سال 2019 – مه، ژوئن و ژوئیه – 5.4٪ گفتند که حداقل یکی از اعضای خانواده آنها به ایالات متحده رفته است.

بر اساس داده های مرزی ایالات متحده، اگر این در سراسر بخش کشاورزی قهوه کشور تکرار می شد، تعداد مهاجران تنها در آن ماه ها تقریباً به 6000 نفر می رسید – معادل 6٪ از کل هندورایی های غیرمجاز که در آن دوره به دنبال عبور از مرز ایالات متحده و مکزیک بودند.

این نظرسنجی کل خانواده‌هایی را که مهاجرت کرده‌اند ثبت نکرده است، بنابراین رقم واقعی می‌تواند بالاتر باشد.

مقامات هندوراس آمار مهاجرت امسال را ندارند، اگرچه گزارش‌های حکایتی از کشاورزان و مقامات قهوه در سرتاسر آمریکای مرکزی نشان می‌دهد که نسبت مشابه، اگر نه بیشتر، از مهاجران امسال کشاورزان قهوه هستند.

بونیلا گفت تقریباً تمام 55 خانواده قهوه‌کار در ال لورل، در ایالت اولانچو، طی چهار سال گذشته شاهد مهاجرت اعضای خود بوده‌اند، در حالی که حدود 10 خانواده به طور کامل مزارع خود را رها کرده و به سمت شمال رفته‌اند.

داده های دستگیری CBP افرادی را که موفق به عبور غیرقانونی از مرز می شوند را پوشش نمی دهد.

این گروه شامل پسر هرناندز و چهار پسر بونیلا است که همگی از سال 2018 در جستجوی زندگی بهتر به سمت شمال حرکت کرده اند.

بیماری رویا خراب می کند

قهوه با دست چیدن برای قرن ها روشی از زندگی در بخش های فقیرنشین و کوهستانی آمریکای مرکزی بوده است، در مناطقی که بیش از حد شیب دار، خاک نازک یا جنگلی هستند که نمی توانند رشد بیشتری داشته باشند. این منطقه حدود 15 درصد از عربیای جهان را تولید می کند، دانه های خوش طعمی که بسیاری از متخصصان قهوه نسبت به روبوستای خشن تر ترجیح می دهند.

با این حال، داده‌های صنعت نشان می‌دهد که در چهار سال از اکتبر 2017، تولید 10 درصد کاهش یافته است، زیرا کشاورزان در بحبوحه کاهش قیمت‌های جهانی قهوه زیان‌های زیادی را متحمل شدند. داده‌های صنعت نشان می‌دهد که با وجود تقاضا و قیمت‌های قوی جهانی، انتظار می‌رود تولید در فصل جاری 2021/22 3 درصد دیگر کاهش یابد.

قیمت ها در اواسط سال جاری به دلیل یخبندان و خشکسالی در برزیل و غرغرهای لجستیکی مرتبط با کووید بهبود یافت و برخی از کشاورزان توانستند برای فصل 2020/21 که در 30 سپتامبر به پایان رسید، قیمت ها را کاهش دهند.

با این حال، کشاورزان و مقاماتی که با آنها مصاحبه شدند، گفتند که با توجه به کاهش تولید در آمریکای مرکزی به دلیل بیماری رویا، کسب درآمد از کشاورزی قهوه همچنان یک مشکل باقی خواهد ماند.

تولید به اندازه قیمت در تعیین سود مهم است، زیرا با افزایش صرفه جویی در مقیاس برای نهاده هایی مانند نهال، کود و آفت کش ها، هزینه ها را کاهش می دهد.

رویا اولین بار در سال 2012 در این منطقه شیوع پیدا کرد و تا سال 2014، بیش از نیمی از محصولات قهوه تحت تأثیر قرار گرفته بودند، قبل از اینکه تا حد زیادی تحت کنترل قرار گیرد.

رطوبت ناشی از دو طوفان 2020 که خود خسارتی به ارزش 3.3 میلیارد دلار به اقتصادهای منطقه وارد کرد، شیوع بیماری را از درصد تک رقمی پایین گیاهان قهوه در فصل 2019/2020 به 15 تا 25 درصد در سال 2020 افزایش داد. 21، با توجه به داده های صنعت.

Eugenio Bonilla، کشاورز 56 ساله قهوه اهل ال لورل و برادر ماریا، گفت که تولید او در فصل 2020/21 تقریباً به نصف کاهش یافت که بیشتر به دلیل رویا بود.

اسپرسو میکر گفت: «اگر درختان در شرایط خوبی نباشند، قیمت قهوه در حال بهبود بوده است بی فایده است.

یوجنیو گفت که برخی از کشاورزان دهکده او هشت سال خسارت دیده اند.

حاشیه سود آنها بسیار کم است و حدود نیمی از قیمت جهانی قهوه نصیب واسطه ها می شود.

به عنوان مثال، زمانی که قیمت جهانی قهوه در سال 2019/20 به طور متوسط ​​1.41 دلار به ازای هر پوند بود، بونیلا گفت که او و کشاورزان همکارش فقط 15 لمپیرا (0.6238 دلار) به ازای هر پوند قهوه دریافت کردند که برای تولید آنها حدود 20 لمپیرا (0.8317 دلار) هزینه داشت.

این تنها راه است

چندین کشاورز قهوه در آمریکای مرکزی از مارپیچ های ترسناک بدهی صحبت کردند.

خوزه ماگانا، 60 ساله، کشاورز از ایالت سانتا آنا در السالوادور، گفت: “آنها شروع به فروش وسایل خود می کنند.” «اگر یک جفت گاو داشته باشند، در مورد قهوه‌کاران کوچک، آن را می‌فروشند. اگر کسی قهوه‌کار متوسط ​​باشد، خانه‌ای می‌فروشد، چیزهای دیگر می‌فروشد تا بتواند در مزارع کار کند.»

مزرعه کارلوس لانداورده در سانتا آنا در اوایل سال جاری توسط بانک توقیف شد. این مرد 44 ساله گفت که از خطرات احتمالی مهاجرت به همراه خانواده اش منصرف نشده است.

منبع : ویکی پدیا